Anasayfa / Bilim Kitapları / Maymun Ve Öz – Aldous Huxley

Maymun Ve Öz – Aldous Huxley

Maymun Ve Öz – Aldous Huxley

Bütün gece orada yatmış olmalıydı. Hayatının en büyük şoku olmuştu. Hiçbir akrabasının bilinmiyor olması da, büyük bir kanşıklık çıkarmıştı. Doktoru, sonra da Şerifi çağırmışlardı; zavallı yaşlı adamı tahnit edilmeden gömebilmek için bir mahkeme karan çıkartmak gerekmişti. Tüm kitapları, ka-gıtlan ve giysileri toplanmış, mühürlenip kutulara konmuştu. Bir yerden bir vârisi çıkarsa diye, Los Angeles’ta saklanıyordu. Şimdi o ve kocası yeniden evdeydiler, bu konuda kendini biraz kötü hissediyordu, çünkü Bay Tallis’in d ö n aylık daha kira sözleşmesi vardı ve her şeyi önceden ödemişti.

Ama tabii bir açıdan müteşekkirdi de; yağmur ve kar yağmaya başlamıştı ve kulübede yaşadıklan zamanlardaki gibi tuvaletin evin dışansında değil içerde olması iyiydi.

Nefes almak için ara verdi. Bob ile ben birbirimize baktık.

“Sanınm bu durumda,” dedim, “biz en iyisi gitmeliyiz.”

Ama yaşlı bayan bunu duymadı.

“içeri gelin,” diye ısrar etti. “İçen gelin.”

Önce duraksadık; sonra, davetini kabul ederek onu izledik ve küçük giriş lobisinden geçerek oturma odasına vardık.

Maymun Ve Öz – Aldous Huxley

Ufak tefek yaşlı bir adam pencerenin

yanındaki sallanan bir sandalyede leprechaun17 gibi oturmuş,

Pazar günü karikatürlerini okuyordu. Onun yanında solgun,

dalgın görünen bir genç kız -on yedisinden fazla olamazdı-

bir kolunda bir bebek tutuyordu ve öbür eliyle pembe bluzunun düğmelerini ilikliyordu. Çocuk gegirdi; ağzının kenannda bir miktar süt belirdi. Genç anne son düğmeyi kapatmadan bıraktı ve somurtan dudakları nazikçe sildi. Bir başka odanın açık kapısından genç bir sopranonun gitara eşlik ederek “Gün bugündür,” diye şarkı söyleyen sesi geliyordu.

“Bu benim kocam,” dedi yaşlı kadın. “Bay Coulton.”

“Tanıştığımıza memnun oldum,” elf kılıklı adam, karikatürlerinden başını kaldırmadan.

“Ve bu da torunumuz Katie. Geçen sene evlendi.”

“Anlıyorum,” dedi Bob. Başını eğerek kızı selamladı ve

onu bu kadar ünlü yapan hoş gülümsemesiyle gülümsedi.

Katie ona o sanki sadece bir mobilya parçasıymış gibi

baktı; sonra, son düğmeyi de kapattı, tek bir sözcük etmeden

döndü ve üst kata çıkan merdivenleri tırmanmaya başladı.

“Ve bunlar,” diye devam etti Bay Coulton, Bob’u ve beni

işaret ederek, “Bay Tallis’in iki arkadaşı mı demeliyim?”

Bay Tallis’in tam olarak arkadaşı sayılamayacağımızı açıklamalıydık. Bay Tallis hakkında bütün bildiğimiz çalışmalanydı; çalışmaları bizi o kadar çok ilgilendirmişti ki, onunla

tanışmayı umarak buraya kadar gelmiştik – tabii sadece ölümüne dair trajik haberleri alabilmiştik.

Bay Coulton gazetesinden başını kaldırdı.

“Altmış altı,” dedi. “Sadece bu kadardı. Ben yetmiş iki ya

şındayım. Geçen Ekim’de tam yetmiş ikiyi doldurdum.”

Maymun Ve Öz - Aldous Huxley
Maymun Ve Öz – Aldous Huxley

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir