Anasayfa / Bilim Kitapları / Connie Willis – Kıyamet Kitabı E-Kitap İndir Oku

Connie Willis – Kıyamet Kitabı E-Kitap İndir Oku

Connie Willis – Kıyamet Kitabı E-Kitap İndir Oku

connie-willis-kiyamet-kitabi-e-kitap-indir-oku

20 Kasım 1320 (eski takvim). Neredeyse tamamen iyileştim. Güçlendirilmiş thücrelerim
mi, aşılar mı, yoksa başka bir şey mi bilmem, sonunda etkisini
göstermiş olacak. Canım yanmadan nefes alabiliyorum, öksürüğüm geçti ve
kendimi ta iniş yerine kadar yürüyebilecekmiş gibi hissediyorum. Bir de yerini
bilsem.
Alnımdaki kesik de iyileşti. Lady Eliwys bu sabah gelip yarama baktıktan
sonra incelemesi için Imeyne’yi çağırdı. Eliwys hoşnutlukla, “Bir mucize bu,”
dedi, ama Imeyne kuşkulu görünüyordu. Herhalde, bundan sonra benim cadı
olduğumu düşünecek.

Ve artık benim hasta ve yaralı değil, bir sorun olduğum ortaya çıkıverdi.
Imeyne’nin casusluk yaptığıma veya kaşıkları çalacağıma dair şüpheleri varken,
bir de kim olduğum, seviyem ve nasıl muamele edilmem gerektiği meselesi
gündeme geldi.Üstelik Eliwys’in bununla uğraşacak ne vakti ne de hali var.
Kadıncağızın başında yeterince dert var. Lord Guillaume hâlâ gelmedi,
kocasının yoldaşı kadına âşık. Ve Noel yaklaşıyor. Köyün yarısını hizmetkar ve
aşçı olarak işe aldı.Üstelik temel malzemelerden de epeyce eksikleri var.
Imeyne tedarik edilmesi için Oxford’a ya da Courcy’e adam gönderilmesinde
ısrar ediyor. Agnes da sürekli ayakaltında dolaşıp, Maisry’den kaçarak tuz biber
ekiyor.
Kızı samanlığın tavan arasında buldukları zaman, Imeyne, “Sir Bloet’ten bir
dadı getirtmen şart,” dedi. “Ve de şeker. Ne tatlı ne ikram için hiç şekerimiz
kalmadı.”
Eliwys bıkkınlıkla, “Kocam dedi ki. ..” diyecek oldu.

Tercümanın “dadı” sözcüğünü doğru çevirmiş olmasını umarak, “Ben Agnes
ile ilgilenirim,” dedim. Çocukların dadılığını zaman zaman soylu kadınların
yaptıklarını gösteren tarihsel görüntülerin doğru olduğunu ümit ettim.
Anlaşılan öyleydi. Eliwys minnettar göründü. Imeyne de her zamankinden
daha ters bakmadı suratıma. Şimdi Agnes’tan ben sorumluyum. Galiba
Rosemund’dan da öyle, çünkü kız, sabah nakışına yardım etmemi istedi.

Dadıları olmamın bazı faydaları var. Babaları ve köy hakkında kızlara soru
sorabilirim. Ahıra ve kiliseye gidip, papazla Gawyn’i görebilirim. Bu işin kötü
yanı ise kızlardan pek çok şeyin saklı tutulması. Bir defasında Agnes ile salona

girdiğimizde Eliwys Imeyne ile konuşmasını kesti. Rosemund’a neden buraya
geldiklerini sorduğum zaman, kız, “Babam Ashencote’un havasının daha iyi
olduğunu düşünüyor,” dedi.
İlk kez biri köyün adını söyledi. Ne Domesday Book’ta ne de haritada
Ashencote diye bir yer var. Burası bir başka “kayıp köy” olabilir. Kırk kişilik
nüfusuyla, veba salgını sırasında pekala haritadan silinmiş ya da yakın
kasabalardan birine katılmış olabilirse de, ben hâlâ burasının Skendgate olduğu
kanaatindeyim.

Kızlara Skendgate diye bir köy bilip bilmediklerini sordum. Rosemund hiç
duymadığını söyledi, fakat buralı olmadıkları için bu hiçbir şey ifade etmez.
Ama Agnes Maisry’e sormuş, o da böyle bir yer duymamış. “Gate” kelimesinin
(ki aslında bent anlamına gelir) geçtiği ilk yazılı kaynağın tarihi 1360. Hem
Anglosakson’lara ait toprakların isimleri Normanlaştırıldı ya da buralara yeni
sahiplerinin adı verildi. Bu da Guillaume D’lverie için de, hâlâ bırakıp
dönemediği mahkeme için de hiç iyi değil. Tabii burası başka bir köy değilse. O
zaman da benim için hiç iyi olmaz.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir